Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

το υπόγειο της ψυχής

Κρατώ τα μάτια σφαλιστά και γύρω μου σκοτάδι
και σαν τα ανοίγω βρίσκομαι καταμεσής στον άδη
που είσαι ήλιε ,που είσαι αυγή,που είστε συννεφάκια
στείλτε μου φως να γιατρευτώ, ρίξτε νερό να γιάνω
θέλω νερό για να νιφτώ προτού να αποθάνω.

Μες το υπόγειο της ψυχής, γυμνές αλήθειες βλέπω
με τρομαγμένα βλέμματα λευκούς μανδύες σέρνουν.
Αγρό το βήμα τους στητό φεύγουν με παρατάνε
αφήνουν πίσω τα θεριά που ψέματα κερνάνε
μες σε ποτήρια από χρυσό σε πιάτα από ασήμι.

Στο πρώτο πιάτο η ψευτιά στο δεύτερο η πίκρα
και στα ποτήρια τα χρυσά του χρήματος η γλύκα.
το τρίτο πιάτο η κλεψιά στου φεγγαριού τη νύχτα
δάκρυα παιδιών στα χείλη τους και δόντια μες το αίμα
από τα σώματα νεκρών που κείτονται σε ρέμα.

Πως να κρατήσω σφαλιστά τα βλέφαρα θεέ μου
στείλε μου ήλιε λίγο φως ,φέξε μου στο σκοτάδι
να βγω ευθύς και να σταθώ απέναντι απ τον Άδη
να βγάλω νύχια κοφτερά, σπαθιά και να ορμίσω
και τα θεριά του κόσμου αυτού να τα εξαφανίσω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου