Δε θέλω να έχω άλλη πατρίδα

Εις τον αιώνα των αιώνων θα σε υμνούν,

την αίγλη σου ποτέ δε θα έχει άλλη

Γλυκιά πατρίδα των θεών και των σοφών

Ανάξιος να κρατήσει το βάρος μιας τέτοιας πατρίδας

Υποκλίνομαι στην σκοτωμένη Ελλάδα μας
σκύβω και φιλώ τα χέρια του Γκάτσου,του Ρίτσου, του Ελύτη, του Μίκι, του Φειδία που κέντησε μια ομορφιά και άφησε κληρονομιά αιώνων , φυλάω σε θησαυροφυλάκιο τα ονόματα του Ομήρου, του Πλάτωνα, του Ξενοφώντα,του Αλέξανδρου, του Μακρυγιάννη.

Κλαίω για όσα τράβηξε ο Κολοκοτρώνης, κλαίω για τον Καποδίστρια που τον έφαγαν στα σκαλιά μιας εκκλησιάς κλαίω για τις γριές που μαυροφόρεσαν γενιές και γενιές σε αυτό τον τόπο, κλαίω για τα παλικάρια που τρώνε τα χημικά ενώ φρουρούν τον άγνωστο στρατιώτη ,κλαίω εκεινους που χάθηκαν στα χιόνια και στη μάχη της Κρήτης,ειναι αυτοί που κράτησαν Θερμοπύλες .

Φτύνω τον Έλληνα πολιτικό,και εκείνον  τον νεοέλληνα που τον αφήνει ακόμη να καταστρέφει ότι όμορφο και άγιο είχε η πατρίδα, βαρέθηκα σιχάθηκα την κακομοιριά του και την κακορίζικη φάτσα του, την μανία του νεοπλουτισμού του, την άδεια ψυχή του.

Τελικά στάθηκε ανάξιος να κρατήσει το βάρος μιας τέτοιας πατρίδας στους αγύμναστους πλαδαρούς ώμους του και οι ανάξιοι τιμωρούνται.

Ιφιγένεια η γυναίκα του κάμπου

Σαν πέθανε η συχωρεμένη η γιαγιά μου, μου άφησε κληρονομιά!

Ως Ελληνας οφείλω

Καράβι είμαι ταπεινό

Μες το γαλάζιο σου ουρανό, σύννεφο έγινα μικρό

και ταξιδεύω αργά, αργά σε καμαρώνω από ψηλά.

Μες τις μικρές σου γειτονιές, είδα χιλιάδες ομορφιές,

Αθήνα κόρη λυγερή

Κόρη ξανθή, κόρη ψηλή,

κόρη βασανισμένη,

του Περικλή πεντάμορφη

με του Φειδία τα αχνάρια.

Μυριάδες σε κουρσέψανε,
τις ομορφιές σου κλέψανε.
Στο βράχο σου τον Ιερό,

της Αθηνάς έχεις βωμό.

Λευκά τα μάρμαρα σειρά

και το Ηρώδειο ζερβά,

Καρυάτιδες που καρτερούν,

τις αδερφές τους για να ιδούν 

Στέκεσαι πάντα λυγερή ,

του Ήλιου κόρη φωτεινή.

Καρτέρα κόρη μου καλή

όσοι σε αγάπησαν πολύ,

για σένα κάνουν προσευχή.

Μέρες θα έρθουν ποιο λαμπρές

και στις δικέ σου παρυφές

άρχοντες και βασιλιάδες θα

σου κάνουν τεμενάδες.

Μια Μπουκαμβίλια

Στιχουργός Μαρία Νικολάου

Κεριά απόψε άναψα

Κεριά απόψε άναψα και σε προσμένω,

τραπέζι έστρωσα και περιμένω.

Μέσα στα κρύσταλλα λευκό κρασί,

φεγγάρι και άστρα ήρθανε μαζί.

Ήρθες με φίλησες γλυκά, γλυκά,

Πολύτιμοι λίθοι

Πολύτιμοι λίθοι ειν' τα νησιά, σου

για άρωμα έχεις λεμονανθό,